Je kan natuurlijk ook gewoon GSCF zeggen.
Dinsdagmiddag kreeg ik een mailtje dat ik woensdagavond naar de eerste halve finale van het GSCF mocht, dus dat deed ik. Na het programmaboekje gelezen te hebben, wist ik al dat de eerste twee optredens een echte hel zouden worden en dat mijn stem naar meneer nummer 3 zou gaan. Maar ja, ik kan het ook wel eens mis hebben, dus toch maar gewoon in de zaal gaan zitten en kijken.
Gijs Hendriks begon. En nu komt het.. Hij begon met een grap van Ronald Goedemondt (die van de kalfsragout, maar dan een kaassoufflé. Alsof dat niet opvalt?). En dan denk je misschien dat ik dat leuk vind, maar helaas, het optreden van Gijs was één groot drama. Het ergste was nog wel dat hij helemaal niet op een podium wil staan, want dat was het enige wat hij de hele tijd zei. Ik dacht dus drie kwartier "Ga. Dan. Weg. Alsjebliehiehieft". Kwelling dus.
Maar ik wist ook al dat die kwelling in het volgende optreden nog veel groter zou worden. LOS heette het. 4 vrouwen, muziektheater en ze komen van het conservatorium, dus hoe grappig ben je dan? Niet dus, gewoon niet. Gelukkig duurde het ook niet zo lang, maar ik werd opeens wel heel bang dat ook Diederik Smit héél erg tegen zou vallen.
Maar, godzijdank, Diederik redde de avond. Het was hilarisch en bizar, precies waar ik van hou. Verder valt er ook niet heel veel over te zeggen, behalve dat ik bijna constant tranen in mijn ogen had en dat is toch wel knap. Dus, Diederik Smit, win alsjeblieft. ("Desalniettemin, olé olé, desalniettemin, desalniettemin, desalniettemin olé oléééé")
Daarna was er nog een gastoptreden van Henry van Loon, die is ook hilarisch, maar dat wist ik al.
Al met al was het dus toch een geslaagde avond, maar dat lag niet aan de meeste deelnemers van de eerste halve finale en al helemaal niet aan de presentator (waar ik verder geen woord over ga schrijven).
Laatste reacties